(GENT, 18/12/2006) - Het spijt de jury te moeten vaststellen dat het taalniveau van de ingezonden artikels – en nog meer van de scripties – bedroevend slecht is. Niet alleen lijkt zonder fouten schrijven moeilijk. Ook het communicatieve schrijven is zeer ondermaats.

Een interessant verhaal vertellen, de lezer meevoeren, dat is toch wat een journalist – en niet alleen een journalist – zou moeten kunnen.

Wij veroorloven het ons de alarmbel te luiden.

Niettegenstaande dit hebben wij meer dan honderd artikels gelezen en beoordeeld.

Een tiental konden ons op het eerste gezicht bekoren, vooral door hun actuele en boeiende onderwerpen.

Na overleg kwamen we tot een consensus over 5 nominaties.


Nick Arys, Geldkoeriers eisen erkennning

Naar ons oordeel een professioneel gemaakte scriptie over een actueel onderwerp. Bijzondere kwaliteiten zijn de methodologische transparantie (van mission statement over bronnenonderzoek en formatstudie tot de journalistieke tekst), en de goede mix van “quotes” en eigen commentaar. Minpunt is dat het taalgebruik nogal stroef is.

Jan Boesman, Race. Waarom is wielrennen wit?

Geen specimen van echte diepgravende onderzoeksjournalistiek, maar wel een voortreffelijk stuk “literaire”, soms speelse, journalistiek, ruim voldoende gefundeerd, over een schijnbaar banaal onderwerp dat toch te denken geeft. De auteur heeft een vlotte journalistieke pen die de lezer voor zich inneemt.

Tine Lievrouw, De toekomst van de hulpverlening

Interessant en actueel onderwerp gezien en beschreven vanuit een verrassende invalshoek: de science fiction film. De uitwerking lijkt ons echter weinig “journalistiek” en de rapportering niet altijd wetenschappelijk.

We stoorden ons ook aan vertoon van academische terminologie waar niet altijd inhoud achter schuilging.

Bart Seghers, Stedelijk rekeningrijden naar Londens model

Wetenschappelijk gezien een overtuigende scriptie. Het onderwerp is bijzonder actueel. Op journalistiek vlak ontbreken echter ons inziens zowel interviewtechniek als rapportagetechniek. Jammer, bijzonder jammer, dat de auteur te slordig omspringt met de taal.

Bram Spruyt, Ongelijk en segregatie in het onderwijslandschap

Interessante en methodologisch sterk gefundeerde scriptie over de relatie tussen onderwijs(vormen) en etnocentrisme. Uit de scriptie blijkt dat het impact van het etnische op zich minder doorweegt dan socio-economische factoren en het culturele klimaat. Minpunt van deze scriptie is het sociologisch “jargon”.

Jan Boesman met Race. Waarom is wielrennen wit? werd de winnaar van de Scriptieprijs 2006.

Omdat hij bewijst dat ook de zogenaamd “lichte”  journalistiek degelijke werkstukken kan afleveren, veel informatie kan bieden en aan de waan van de dag kan ontsnappen. Zijn scriptie legt een originele verbinding tussen schijnbaar banale sportjournalistiek en een actueel maatschappelijk thema: racisme.