Wie overleeft het eerste bachelorjaar niet?

Studenten die hun hogere studie niet afwerken vormen al jaren een probleem. Nu blijkt dat ook niet voor de hand liggende factoren, zoals een late studiekeuze aan de basis hiervan liggen.

Mark Goovaerts volgde voor zijn masterscriptie aan de UA 346 studenten uit twee bacheloropleidingen. Hij bekeek daarbij hun instapprofiel en polste bij de afhakers naar de motieven voor hun drop-out. “Een aantal kenmerken zijn goede voorspellers. Zo loopt een student uit het BSO een hoger risico. Zeker als zijn ouders geen hoger onderwijs gevolgd hebben of als hij van allochtone afkomst is.”

Op zich is dat niet verrassend, maar Goovaerts stelde ook vast dat een aantal dynamische factoren, zoals een gebrek aan motivatie, een lage succesverwachting en een late studiekeuze een sterke impact hebben.

Op basis van gesprekken met drop-outs stelde Goovaerts vast dat er 7 soorten afvallers zijn: De “onbekwame drop-out”, de “misleide drop-out” en de “slecht gekozen drop-out” vormen daarvan de top-3 van meest voorkomende types.
Om het aantal drop-outs te verminderen stelt Goovaerts voor om de eventuele risicofactoren bij de studenten te detecteren bij de inschrijving. Anderzijds moeten hogescholen en universiteiten een duidelijker beeld scheppen van wat precies verwacht wordt. Dit zou best gepaard gaan met een transparant examenbeleid, gekoppeld aan individuele trajectbegeleiding. Ook zouden universiteiten en hogescholen vertraagde trajecten kunnen voorzien. Tenslotte is het belangrijk dat het secundair onderwijs voldoende aandacht besteedt aan studiekeuzebegeleiding.
Drop-out veroorzaakt niet alleen schuldgevoelens en een negatief zelfbeeld bij de student, maar leidt ook tot financieel verlies bij zowel de ouders, de instelling, de overheid en dus de belastingbetalende gemeenschap. “Het is belangrijk dat we drop-out sneller detecteren en voorkomen. Want uiteindelijk is elk geval een mislukking die had kunnen vermeden worden.”

Dit artikel verscheen in metro