Maartje Deman (longlist Bachelorprijs 2025): “Voor mij begon een heel nieuw hoofdstuk met één eenvoudige inzending”

Een scriptie schrijven vraagt tijd en vooral veel doorzettingsvermogen. Maar wat gebeurt er met al dat werk nadat de punten binnen zijn? Voor veel studenten verdwijnt hun onderzoek in een digitaal archief, terwijl de inzichten vaak veel verder reiken dan de opleiding zelf.

Maartje Deman (Hogeschool VIVES) schopte het in 2025 tot de longlist van de Bachelorprijs met haar bachelorproef over de lange wachtlijsten binnen de geestelijke gezondheidszorg. Haar onderzoek kreeg media-aandacht, bracht nieuwe professionele kansen met zich mee en gaf haar het vertrouwen om haar expertise te delen met een breder publiek. Hoe kijkt ze terug op dat traject? We vroegen het haar zelf.

Maartje, wat motiveerde jou om deel te nemen aan de Vlaamse Scriptieprijs?

“Mijn bachelorproef ging over een onderwerp dat mij enorm nauw aan het hart ligt: de lange wachtlijsten binnen de geestelijke gezondheidszorg en de impact daarvan op cliënten, ouders en hulpverleners. Tijdens het schrijven merkte ik hoe relevant dit thema is en hoeveel mensen ermee geconfronteerd worden. Ik vond het jammer om al dat werk enkel in een digitale databank te laten verdwijnen.

De Vlaamse Scriptieprijs bood de kans om de inzichten uit mijn onderzoek ook buiten de schoolmuren te brengen en dat sprak mij enorm aan. Eigenlijk ging ik mijn bachelorproef in eerste instantie zelfs niet indienen. Uiteindelijk hebben anderen mij toch overtuigd om de stap te zetten. En eerlijk? Dan had ik ook zoiets van: wie niet waagt, niet wint.”

Eind oktober hoorde je dan dat je werk geselecteerd was voor de longlist van de Bachelorprijs. Wat betekende dat voor jou?

“Dat was een enorme erkenning. Je steekt maanden tijd, energie en passie in een onderzoek, vaak zonder te weten wat er verder mee zal gebeuren. Toen ik het telefoontje kreeg dat mijn bachelorproef geselecteerd was voor de longlist, was ik dan ook totaal verrast. Ik had er eerlijk gezegd niet meer aan gedacht.

Plots kreeg ik dat nieuws en besefte ik dat mijn werk niet alleen academisch gewaardeerd werd, maar ook maatschappelijk relevant werd gevonden. Dat gaf mij veel vertrouwen als jonge professional en bevestigde dat onderzoek echt een verschil kan maken.”

Je onderzoek kreeg daarna redelijk wat media-aandacht: vijf keer in kranten en online. Hoe kijk je daarop terug?

“Dat was bijzonder. Ik had nooit verwacht dat mijn bachelorproef zoveel aandacht zou krijgen. In het begin vond ik het wel best spannend om interviews te geven en mijn onderzoek in de media te zien verschijnen.

Maar ik ben vooral enorm dankbaar dat het onderwerp zoveel mensen heeft bereikt. De lange wachtlijsten in de geestelijke gezondheidszorg zijn een probleem waar heel wat gezinnen dagelijks mee geconfronteerd worden. Dat mijn onderzoek gesprekken op gang bracht en mensen aan het denken zette, vind ik misschien nog waardevoller dan de aandacht zelf.”

Wat was voor jou het mooiste moment van dit hele traject?

“Het mooiste moment was niet één specifiek moment, maar eerder het besef dat mijn onderzoek een leven kreeg buiten de opleiding. Als student schrijf je vaak voor een docent of een examencommissie. Plots merkte ik dat mensen mijn onderzoek lazen, er vragen over stelden en er iets aan hadden.

Dat gaf enorm veel voldoening. Het voelde alsof mijn bachelorproef niet langer alleen een eindwerk was, maar ook een bijdrage aan een maatschappelijk belangrijk debat.”

Had je nominatie invloed op je professionele carrière?

“Absoluut. De nominatie en de media-aandacht die daarop volgden hebben voor veel zichtbaarheid gezorgd. Mensen leerden mij en mijn werk kennen, waardoor er kansen op mijn pad kwamen die ik anders wellicht niet had gekregen.

Sinds september werk ik als zelfstandig psycholoog in bijberoep bij Come Va in Aalter. Daarnaast ben ik sinds december ook actief binnen De Ring in Tielt, een multidisciplinaire praktijk waar ik deel uitmaak van het pediatrische team. Samen organiseerden we al kampjes voor kinderen tijdens de paasvakantie en we bouwen daar deze zomer verder op voort.

Daarnaast werden we gevraagd om volgend schooljaar een pedagogische studiedag te begeleiden voor lagere scholen uit de regio. Ook contacteerde de bibliotheek van Tielt mij om een lezing te geven tijdens de Week van de Opvoeding. Intussen ben ik ook betrokken bij de uitbouw van het toekomstige TEJO-huis in Tielt.

Dat zijn allemaal kansen die rechtstreeks of onrechtstreeks voortvloeiden uit de zichtbaarheid die de Vlaamse Scriptieprijs met zich meebracht.”

Wat was het meest onverwachte gevolg na de Vlaamse Scriptieprijs?

“Dat alles zo’n impact zou hebben op mijn professionele traject had ik nooit verwacht. De media-aandacht zorgde ervoor dat mensen mijn naam, mijn werk en mijn praktijk leerden kennen. Daardoor gingen er deuren open die anders wellicht gesloten waren gebleven.

Waar ik een jaar geleden nooit had gedacht dat ik lezingen zou geven voor een groot publiek, werd dat plots werkelijkheid. Ondertussen heb ik ontdekt hoe graag ik kennis deel met ouders, professionals en andere geïnteresseerden. Dat een bachelorproef zoveel invloed kon hebben op mijn verdere loopbaan had ik vooraf nooit kunnen voorspellen.”

Is er in je huidige job nog steeds een link met je thesisonderzoek?

“Zeker. Hoewel mijn bachelorproef specifiek ging over de lange wachtlijsten binnen de geestelijke gezondheidszorg, draait de kern ervan eigenlijk om toegankelijke hulpverlening.

Vandaag werk ik zelf binnen die sector en zie ik dagelijks hoe belangrijk vroegtijdige ondersteuning, preventie en laagdrempelige hulp zijn. De maatschappelijke betrokkenheid die centraal stond in mijn bachelorproef draag ik nog steeds mee in mijn werk als psycholoog. Wat ooit een onderzoeksproject was, is vandaag een belangrijk onderdeel geworden van mijn professionele identiteit.”

Waar heeft de Vlaamse Scriptieprijs voor jou echt een verschil in gemaakt?

“Voor mij heeft de Vlaamse Scriptieprijs vooral gezorgd voor zichtbaarheid en vertrouwen. Zichtbaarheid omdat mijn onderzoek een veel groter publiek bereikte dan ik ooit had verwacht. Vertrouwen omdat het bevestigde dat mijn werk waardevol is en dat ik iets te vertellen heb binnen mijn vakgebied. Die combinatie heeft ervoor gezorgd dat ik kansen durfde grijpen die ik anders misschien had laten voorbijgaan.”

Tot slot, wat is jouw advies voor afstudeerders die twijfelen om deel te nemen aan de wedstrijd?

“Gewoon doen. Je hebt maanden of zelfs jaren gewerkt aan je onderzoek, dus geef het de kans om verder te leven buiten je opleiding. Je weet nooit welke deuren het kan openen. Zelfs als je niet wint, kan deelname al leiden tot mooie gesprekken, nieuwe contacten en onverwachte kansen.

Voor mij begon een heel nieuw hoofdstuk met één eenvoudige inzending. Dat had ik op voorhand nooit kunnen voorspellen of verwachten. Maar ik ben ontzettend blij dat ik die stap uiteindelijk gezet heb.”

Wil je meer info over Maartjes onderzoek?

Lees hier haar artikel en scriptie

Heb je een vraag voor Maartje? Stuur een mail naar info@scriptieprijs.be en wij brengen je in contact met haar.